insan ağacı.

Mahalle, köken olarak “mahal” kelimesinden, yani “durma ve konaklama yeri” anlamına gelen Arapça sözcükten türemiştir. Bir dilsel ifadeyi anlamak üzere etimolojisine ve var olduğu dilsel çerçevedeki konumuna bakmak misali, insan da şimdiki zamanda durduğu noktayı yorumlayabilmek adına köklerini salmakta olduğu yere bakar. Gözlerimizi açtığımızda gördüğümüz ilk şey bile kendimiz değil, bizi çevreleyen “şey”dir. Bu “şey” derecelendirilmeye ve kategorilere ayrılmaya çok müsait olsa da tüm tanımlarından sıyrıldığında düzenin dayattığı sınırlar ortadan kalkar; doğa ve içinde yaşayanlar birbirine kavuşur/karışır.

İnsan Ağacı, ölmekle meşgulken biz insanlar ve yok etmekle meşgulken ruhu olan her şeyi, her gün yöresinden geçip gittiğim milyonlarca yaşam ihtimalini anımsatır bana. Kentin en verimli topraklarının mezarlıklar olması tesadüf değildir.

İnsan Ağacı, Geniş Açı Proje Ofisi (GAPO)‘nin Mahalle* seçkisinde yer almıştır.

*Mahalle
“GAPO’nun 2010 İstanbul Avrupa Kültür Başkenti’nin Taşınabilir Sanat programı kapsamında, ‘Mahallenizi nasıl bilirdiniz?’ gibi basit bir sorudan yola çıkarak İstanbul’un farklı mahallelerinde yaşayan altı fotoğrafçıyı, yaşadıkları semtlerdeki mahalle kavramını, sosyal unsurlarıyla sınırlı kalmayıp mimari ve kentleşme gibi fiziksel boyutlarıyla da fotografik açıdan sorgulamaya davet ettiği “Mahalle”, 2009’da Tuzla, Kartal ve Eyüp’teki kültür merkezlerinde sergilendikten yaklaşık on yıl sonra ilk kez merkezde izleyicilerin karşısına çıkıyor. Üstelik yine İstanbul’un farklı mahallelerinde yaşayan onu aşkın fotoğrafçının 15 gün gibi kısa bir sürede ürettikleri yeni işler ve 2009’da serginin izlenime sunulduğu üç ilçede yaşayan mahallelilerle yapılan atölye çalışmalarında üretilen işlerden bir seçkiyle genişlemiş olarak.”